Илоҳӣ ин бӯда ва ҳаст ва бӯданӣ , ман бақадр шон ту нодонаму сазои туро натавонам дар бечорагии худ гардонам , рўз–и буруз бар зиёнам , чун манӣ чун буд ар нигаристан дар торикии бФғонм ки худ бар ҳеҷ чиз ҳаст монданам надонам , чашм бар рӯй дорам ки ту Монӣ ва ман нмонм чун ман кист агар он рӯзи бубинам агар ба байнами бҷони фидои онам . Худовандо ончии ман аз ту дидам , ду гетӣ биорояд , шигифти онкии ҷони ман аз ту намеояд .

الهی این بوده و هست و بودنی، من بقدر شآن تو نادانم و سزای تو را نتوانم در بیچارگی خود گردانم، روز– بروز بر زیانم، چون منی چون بود ار نگریستن در تاریکی بفغانم که خود بر هیچ چیز هست ماندنم ندانم، چشم بر روی دارم که تو مانی و من نمانم چون من کیست اگر آن روز ببینم اگر به بینم بجان فدای آنم. خداوندا آنچه من از تو دیدم، دو گیتی بیاراید، شگفت آنکه جان من از تو نمی آید.