Илоҳии ту дӯстони худро ба лутфи пайдои гаштӣ то қавмиро бшроби инс маст кардӣ , қавмиро ба дарёии даҳшат ғарқ кардӣ , Нидо аз наздики шнўонидӣу нишон аз давр додӣ Фи раҳеро боз хондӣу онгоҳи худ ниҳони гаштӣ аз вроءи пардаи худро арза кардӣ ва ба нишони бузургии худро ҷилва намӯда то он ҷўонмрдонро дар водии даҳшат гум кардӣ , ва эшонро дар битобӣ ва бе туоне сар гардон кардӣ Фи довар он дод хоҳони туе ва дод даҳ он фарёди кунони туеу дяти он куштагони туе , то он гум шуда кӣ ба роҳ ояд ва он ғарқ шудаи куҷо ба карон уфтад , ва он ҷонҳои хастаи куҷои бёсоинд , ва ин қисса наонеро кӣ ҷавоб ояду шаби интизори ононро кӣ бомдод ояд ?

الهی تو دوستان خود را به لطف پیدا گشتی تا قومی را بشراب انس مست کردی، قومی را به دریای دهشت غرق کردی، ندا از نزدیک شنوانیدی و نشان از دور دادی ف رهی را باز خواندی و آنگاه خود نهان گشتی از وراء پرده خود را عرضه کردی و به نشان بزرگی خود را جلوه نموده تا آن جوانمردانرا در وادی دهشت گم کردی، و ایشان را در بیتابی و بی توانی سر گردان کردی ف داور آن داد خواهان تویی و داد ده آن فریاد کنان تویی و دیت آن کشتگان تویی، تا آن گُم شده کی به راه آید و آن غرق شده کُجا به کران افتد، و آن جانهای خسته کُجا بیاسایند، و این قصهٔ نهانی را کی جواب آید و شب انتظار آنان را کی بامداد آید ؟