Илоҳӣ дар дили дӯстонати нур аноят пайдост ва ҷонҳо дар орзӯии висолати ҳайрон ва шайдост чун ту мавлои крост ? чун ту дӯст куҷост ? ҳар чаҳ додӣ нишонаст ва ойин фардост , ончӣ ёфтем пайғомасту халъат бар хост , нишонати биқрории дилу ғорат ҷонасту халъати висол дар мушоҳидаи ҷамол .
الهی در دل دوستانت نور عنایت پیداست و جانها در آرزوی وصالت حیران و شیداست چون تو مولا کراست ؟ چون تو دوست کجاست ؟ هر چه دادی نشان است و آیین فرداست، آنچه یافتیم پیغام است و خلعت بر خاست، نشانت بیقراری دل و غارت جان است و خلعت وصال در مشاهده جمال.
Рӯзӣ ки сар аз пардаи бурун хоҳӣ кард
روزی که سر از پرده برون خواهی کرد
Донам ки замонаро забун хўоҳӣ кард
دانم که زمانه را زبون خوآهی کرد
Гар зебу ҷамол аз ин фузун хоҳӣ кард
گر زیب و جمال از این فزون خواهی کرد
Ёрб чаҳ ҷигарҳост ки хӯн хоҳӣ кард
یارب چه جگر هاست که خون خواهی کرد