Илоҳӣ куҷо бозёбам он рӯз ки ту маро будӣ ва ман набудам , то боз ба он рӯзи расми миёни оташу дӯдам агар ба ду гетии он рӯз ёбам бар судам ва агар буд худро ёбам ба набӯд худ хушнӯдам .

الهی! کجا بازیابم آن روز که تو مرا بودی و من نبودم؟ تا باز به آن روز رسم میان آتش و دودم. اگر به دو گیتی آن روز یابم بر سودم و اگر بودِ خود را یابم به نبودِ خود خشنودم.