Анд рҳмаҳи умри ман шабии вақти сабӯҳ

اند رهمه عمر من شبی وقت صبوح

Омад бар ман хаёли он роҳати рӯҳ

آمد بر من خیال آن راحت روح

Пурсед зи ман ки чун шудӣ эй маҷрӯҳ

پرسید ز من که چون شدی ای مجروح

Гуфтам ки зи ишқи ту ҳамин буд футуҳ

گفتم که ز عشق تو همین بود فتوح