Номи ваии қосими бен Меҳдии зобни бинти Аҳмади бен сайёр , ва гуфтанд : ки номи ваии Абдулвоҳид буд , ва дар стар ки Абдулвоҳиди бен алии сайёрии хоҳари зодаи бўолъбоси сайёрӣ буд шогирди вай . Бўолъбос аз аҳли Марв буд , шайхи эшон аиз , шогирди бўбкри вости٭и аиз ва олам бӯда дар илми ҳақоиқи аҳвол ӯ фақиҳ бӯда ,у ҳадис бисёр дошт дрснаҳ ва арбаъӣн бирафтау слсмоӣаҳ ,у ?лаи лисони фии улӯми алҳқоиқ .
نام وی قاسم بن مهدی زابن بنت احمد بن سیار، و گفتند: که نام وی عبدالواحد بود، و در ستر که عبدالواحد بن علی سیاری خواهر زادهٔ بوالعباس سیاری بود شاگرد وی. بوالعباس از اهل مرو بود، شیخ ایشان ایذ، شاگرد بوبکر واسطی٭ ایذ و عالم بوده در علم حقایق احوال او فقیه بوده، و حدیث بسیار داشت درسنه و اربعین برفته و ثلثمائه، و له لسان فی علوم الحقایق.
Шайх алислом гуфт : ки бўолъбос сайёрӣ гуяд : кӣ бадари марг , фаро воситӣ гуфтанд : ки моро васиятӣ кун ! гуфт : аҳФзўи муроди аллоҳи Фикм .
شیخ الاسلام گفت: که بوالعباس سیاری گوید: کی بدر مرگ، فرا واسطی گفتند: که ما را وصیتی کن! گفت: احفظو مراد اللّه فیکم.
Шайх алислом гуфт , ки Сайиди бўолмъолии зайд умрӣ гуфт : кӣ Абдулвоҳиди сайёрии бмрўи сарои худ бар суфиён вақф кард , сабаби он буд кӣ даъватӣ кард сўФёнро рақс мекарданд яке дар рақс дар ҳавои буришад ва нопадид шуду ҳаргизи падеди номади моти Абдулвоҳиди санаи хумс ва сабъину слсмоӣаҳ . Абдулвоҳид сайёрӣ гуяд : ки хол маро гуфтанд бўолъбоси сайёрӣ : гуҳ ба чаҳ чиз , мурӣди нафаси худро риёзат диҳад ва чун кунад ? гуфт : вромрҳо сабр кунаду бигузорад ва аз наҳйҳо бипарҳезад ,у суҳбат бо некон кунаду хизмат рафиқон кунад , ва бо даравишон нишинад , волмрءи ҳайси вазъ нафса . Сами тмслу аншоءи иқўл :
شیخ الاسلام گفت، که سید بوالمعالی زید عمری گفت: کی عبدالواحد سیاری بمرو سرای خود بر صوفیان وقف کرد، سبب آن بود کی دعوتی کرد صوفیانرا رقص میکردند یکی در رقص در هوا برشد و ناپدید شد و هرگز پدید نامد مات عبدالواحد سنة خمس و سبعین و ثلثمائه. عبدالواحد سیاری گوید: که خال مرا گفتند بوالعباس سیاری: گه به چه چیز، مرید نفس خود را ریاضت دهد و چون کند؟ گفت: ورامرها صبر کند و بگذارد و از نهیها بپرهیزد، و صحبت با نیکان کند و خدمت رفیقان کند، و با درویشان نشیند، والمرء حیث وضع نفسه. ثم تمثل و انشاء یقول:
Сабрати ани аллзот ҳатто тўлт
صبرت عن اللذات حتی تولت
Нафасии ҳиҷрҳо Фостмрти волзмт
نفسی هجرها فاستمرت والزمت
Ва моолнФси алоҳиси тҷълҳои улфатӣ
و ماالنفس الاحیث تجعلها الفتی
?фони тамаъати боқту алотслт
فان طمعت باقت و الاتسلت
Вконти алии алоёми нафасии азиза
وکانت علی الایام نفسی عزیزة
Флмои рأти азмии алии алзли зиллат
فلما رأت عزمی علی الذل ذلت
Ваҳм вай гуфт : алмърФаҳи ҳиўаҳи алқлби биллоҳу ҳиўаҳи алқлби маъаи аллоҳ . Ва гуфтанд ки ваии ин ду байт бисёр хондӣ
وهم وی گفت: المعرفة حیوة القلب باللّه و حیوة القلب مع اللّه. و گفتند که وی این دو بیت بسیار خواندی
шеър
شعر
Мо астнори алсбҳи адрҷи зؤаҳ
ما استنار الصبح ادرج ضؤه
БосФораҳи анвори зўءи алкўокб
باسفاره انوار ضوء الکواکب
Иҷри ъҳми косои луи абтлии аллзлӣ
یجر عهم کاساً لو ابتلی اللظلی
Бтҷриъҳои торти косръи зоҳб
بتجریعها طارت کاسرع ذاهب
Иҳкии ани абии алъбоси анаи қол : лўлми алқи алўостии мати мҷўсё . Ва ман алмтأхрин « шайх алислом гуфт кӣ » :
یحکی عن ابی العباس انه قال: لولم الق الواسطی مت مجوسیا. و من المتأخرین «شیخ الاسلام گفت کی»: