Ҳинди ваии сари зулфи ту эй кофари кеш

هند وی سر زلف تو ای کافر کیش

Гар майл надорад ки бдзду дили хеш

گر میل ندارد که بدزد و دل خویش

Аз баҳр чаҳ бинмш бар атрофи рахт

از بهر چه بینمش بر اطراف رخت

Чун дузд ба моҳтоби печон бар хеш

چون دزد به ماهتاب پیچان بر خویش