То кӣ рухам аз гулоб гулгун бошад

تا کی رخم از گلاب گلگون باشد

Дил баркандам чанд ҷигар хӯн бошад

دل برکندم چند جگر خون باشد

Даии мирФтии зи чашм ва ҷонам мерафт

دی میرفتی ز چشم و جانم میرفت

Рафтӣ зи дили имрӯзи дилам чун бошад

رفتی ز دل امروز دلم چون باشد