Шаб омад ва боз рафтам андари ғами дӯст
شب آمد و باز رفتم اندر غم دوست
Ҳам бар сари гиря эй ки чашмамро хуаст
هم بر سر گریهای که چشمم را خوست
Аз хӯни дилам ҳар мижае пиндорӣ
از خون دلم هر مژهای پنداری
Сихист ки пораи ҷигар бар сар ӯст
سیخیست که پارهٔ جگر بر سر اوست