Сӯфӣ ба самоъи даст аз он ифшоанд

صوفی به سماع دست از آن افشاند

То оташи дил ба ҳилтӣ бинишонад

تا آتش دل به حیلتی بنشاند

Оқил донад ки дояи гаҳвораи Тифл

عاقل داند که دایه گهوارهٔ طفل

Аз баҳри сукӯн Тифл ме ҷанбанд

از بهر سکون طفل می‌جنباند