Он ришта ки бар лаъли лабат суда шавад

آن رشته که بر لعل لبت سوده شود

Вази нӯши даҳонати ашк олӯда шавад

وز نوش دهانت اشک آلوده شود

Хоҳам ки бад-ӣни синаи чоками дузӣ

خواهم که بدین سینهٔ چاکم دوزی

Шояд ки зғмҳои ту осӯда шавад

شاید که ز غمهای تو آسوده شود