Афсӯс ки мо оқибати андеш на ем
افسوس که ما عاقبت اندیش نهایم
Дорем либоси фақру дарвеш на ем
داریم لباس فقر و درویش نهایم
Ин кибр ва манӣ ҷумла аз онаст ки мо
این کبر و منی جمله از آنست که ما
Қонеъ ба насибу қисмати хеш на ем
قانع به نصیب و قسمت خویش نهایم