Фарёди зи дасти фалак бесар ва бен

فریاد ز دست فلک بی سر و بن

Кандар бар ман на нави биҳишт ва на куҳан

که‌اندر بر من نه نو بهشت و نه کهن

Бо ин ҳама низ шукр мебояд кард

با این همه نیز شکر میباید کرد

Гар зин бтрм кунад ки гуяд ки макун

گر زین بترم کند که گوید که مکن