Фарёди зи дасти фалаки оинаи гаван

فریاد ز دست فلک آینه‌گون

Каз ҷавру ҷафоӣ ӯ ҷигар дорам хӯн

کز جور و جفای او جگر دارم خون

Рӯзӣ ба ҳазор ғам ба шаб май орм

روزی به هزار غم به شب می‌آرم

То худ фалак аз парда чаҳ оради берун

تا خود فلک از پرده چه آرد بیرون