эй зоҳиду обид аз ту дар нолау оҳ

ای زاهد و عابد از تو در ناله و آه

Наздики туу даври турои ҳоли табоҳ

نزدیک تو و دور ترا حال تباه

Кас нест ки аз дасти ғамати ҷони бабрад

کس نیست که از دست غمت جان ببرد

Онро ба тағофули кашии инро бунгоҳ

آن را به تغافل کشی این را به نگاه