эй онкии давои дардмандони доне

ای آن‌که دوایِ دردمندان دانی

Рози дили зори мустамандони доне

رازِ دلِ زارِ مستمندان دانی

Ҳоли дили хешро чаҳ гӯям бо ту

حالِ دلِ خویش را چه گویم با تو؟

Ногуфтаи ту худ ҳазор чандон доне

ناگفته، تو، خود، هزار چندان دانی