Панҷ « Фрҷўд » падеди омадаи азшти зартушт
پنج «فرجود» پدید آمده از شَت زرتشت
Ки ба пайғамбаряши рост буд панҷ гувоҳ
که به پیغمبریاش راست بُوَد پنج گواه
Оташ « озрбрзин » ки ҳамеи сӯхти бҳўд
آتش «آذربرزین» که همی سوخت بهخود
« чўбдстӣ » ки бидон кӯр бирафтӣ дар роҳ
«چوبدستی» که بدان کور برفتی در راه
« сарви кшмр » ки чу бехаши бадали хоки нишонд
«سروْ کشمر» که چو بیخش به دل خاک نشاند
Шуд басии кшну тануманди пас аз як ду се моҳ
شد بسی کشن و تنومند پس از یک دو سه ماه
« бист ва як дар зи Авесто » ки аз онон ҳар як
«بیست و یک در ز اوستا» که از آنان هر یک
Ҳафт « пургирд » буд равшану нағзу дилхоҳ
هفت «پرگرد» بود روشن و نغز و دلخواه
« сидрау киштӣ » каз бандагӣу бҳдинӣ
«سدره و کشتی» کز بندگی و بهدینی
Ҷомае буд нишоне бар марди огоҳ
جامه ای بود نشانی بر مرد آگاه