То зибри хокӣ эй дарахти барӯманд
تا زبر خاکی ای درخت برومند
Мгсли азин обу хоки риштаи пайванд
مگسل ازین آب و خاک رشتهٔ پیوند
Модар туаст ин ватан ки дар талабаши хасм
مادر توست این وطن که در طلبش خصم
Нори татовул ба хонадони ту афканд
نار تطاول به خاندان تو افکند
Ҳеҷат агар донишасту ғайрати номӯс
هیچت اگر دانش است و غیرت ناموس
Модари худро ба даст душман мапаснд
مادر خود را به دست دشمن مپسند
Тоаш набарда асир ва нест бар ӯ чир
تاش نبرده اسیر و نیست بر او چیر
Башикан аз ӯ ёлу брзу бугсал аз ӯ банд
بشکن از او یال و برز و بگسل از او بند
Варна чу номӯс рафт ном намонад
ورنه چو ناموس رفت نام نماند
Хона наёяд чу хонивода пароканд
خانه نیاید چو خانواده پراکند
Хона чу бар бод рафт хонаи худо ро
خانه چو بر باد رفت خانه خدا را
Ҷой намонад ба даҳ ба риши ту савганд
جای نماند به ده به ریش تو سوگند
Ҳамчу гаравгар шавад ба сӯги ватани ҷуфт
همچو گروگر شود به سوگ وطن جفت
Ҳар ки нагирад зи сӯг ӯ ба ватани панд
هر که نگیرد ز سوگ او به وطن پند
Раҳматӣ эй боғбон каз оташи бедод
رحمتی ای باغبان کز آتش بیداد
Сӯхта дар боғ ҳар ниҳоли барӯманд
سوخته در باغ هر نهال برومند
Дӯхтаи домони чин ба шаҳри птрпўрғ
دوخته دامان چین به شهر پطرپورغ
Бастаи гиребони малики ҳинд ба Ирландия
بسته گریبان ملک هند به ایرلند
Пардагии Англису бардагии рӯс
پردگی انگلیس و بردگی روس
Лаъибат Кашмӣр шуд арӯси Самарқанд
لعبت کشمیر شد عروس سمرقند
Шӯр нашӯраст дар ҷаҳони ту дар хоб
شور نشور است در جهان تو در خواب
Гирами хоби ту марг то кӣ ва то чанд
گیرم خواب تو مرگ تا کی و تا چند
Хез ки дар махзани ту дузди табаи кор
خیز که در مخزن تو دزد تبهکار
Домон аз зари бағали зи сими бёкнд
دامان از زر بغل ز سیم بیاکند
Рӯи ғами ояндаи хури гузашта раҳо кун
رو غم آینده خور گذشته رها کن
Кӣ буд оянда бо гузаштаи ҳамонанд
کی بود آینده با گذشته همانند
Байни бгрўгр ки зарби тешаи айём
بین بگروگر که ضرب تیشه ایام
Нахли умедаш чаҳ сони зи пой дар афканд
نخل امیدش چه سان ز پای در افکند
Ҳар нафасаши захмҳои тоза ба дил зад
هر نفسش زخمهای تازه به دل زد
То куҳанаш кард гардиши дайу Исфанд
تا کهنش کرد گردش دی و اسفند
Ҷонаш бадрӯд гуфта бо лаби хандон
جانش بدرود گفته با لب خندان
Рӯҳаши такбири хонда бо дил хурсанд
روحش تکبیر خوانده با دل خرسند
Хокаст андари ду чашм ӯ зару гавҳар
خاک است اندر دو چشم او زر و گوهر
Заҳраст андари мазоқ ӯ шукру қанд
زهر است اندر مذاق او شکر و قند
Гиря кунад зорзор бар ватани хеш
گریه کند زارزار بر وطن خویش
Ҳамчун ёқӯби баҳри гум шудаи фарзанд
همچون یعقوب بهر گم شده فرزند
Ҷони бародари ту низ ҳамчуи гаравгар
جان برادر تو نیز همچو گروگر
Ҷон ба ватани бозу дил ба меҳри ватани банд
جان به وطن باز و دل به مهر وطن بند
Рахти фаро бар ба зери шҳпри симурғ
رخت فرا بر به زیر شهپر سیمرغ
То нанаҳй пеши зоғи тираи ҷигарбанд
تا ننهی پیش زاغ تیره جگربند
Ин ватани мо минори нур илоҳӣ аст
این وطن ما منار نور الهی است
Ҳам з набӣ хондам ин ҳадис ва ҳам аз занад
هم ز نبی خواندم این حدیث و هم از زند
Оташи ҳуби алўтн чу шуъла фурӯзад
آتش حب الوطن چو شعله فروزد
Аз дил муъмин кунад ба миҷмара аспанд
از دل مؤمن کند به مجمره اسپند
Аз дили алванди дӯд тира барояд
از دل الوند دود تیره برآید
Сӯзи ватан гар фитад ба домани алванд
سوز وطن گر فتد به دامن الوند
Вар ба дамованди ин ҳадиси сарое
ور به دماوند این حدیث سرایی
Об шавад устихони кӯҳи дамованд
آب شود استخوان کوه دماوند
Руспӣ аз хонимон худ накунад дил
روسپی از خانمان خود نکند دل
Камтар аз ӯ дон касе ки дили з ватан кунад
کمتر از او دان کسی که دل ز وطن کند