Домани дили зи кафи сабри раҳо май байнам

دامن دل ز کف صبر رها می‌بینم

Ҳаркии ошиқ шуда донад ки чаҳҳо май байнам

هرکه عاشق شده داند که چه‌ها می‌بینم

То дурахшид рухи бадари ман аз матлаъи ҳасан

تا درخشید رخ بدر من از مطلع حسن

Шамси равшан бар рӯйиш чу сҳо май байнам

شمس روشن بر رویش چو سها می‌بینم

Снмо чун ва чаро бо ман мискин бигзор

صنما چون و چرا با من مسکین بگذار

Ки дилами фориғи азин чун ва чаро май байнам

که دلم فارغ ازین چون و چرا می‌بینم

Ғайри ҳурмони ту ҳар дард ки ронӣ ба дилам

غیر حرمان تو هر درد که رانی به دلم

Хешро дар раҳи таслиму ризо май байнам

خویش را در ره تسلیم و رضا می‌بینم

Ту ба ман ҷаври равои дорӣ ва ман дар ҳамаи вақт

تو به من جور روا داری و من در همه وقت

Тоъати амри ту бар хеши раво май байнам

طاعت امر تو بر خویش روا می‌بینم

Чеҳраи ?ути оинаи ҳасан илоҳӣ бошад

چهره‌ات آینه حسن الهی باشد

Синаи ганҷинаи асрори худо май байнам

سینه گنجینه اسرار خدا می‌بینم

Захми тират ба тани риш чу марҳам донам

زخم تیرت به تن ریش چو مرهم دانم

Дарди ишқат ба дили хеши даво май байнам

درد عشقت به دل خویش دوا می‌بینم

На азин вартаи раҳоӣ ба дуо битавонам

نه ازین ورطه رهایی به دعا بتوانم

На азин лаҷаи халосӣ ба шино май байнам

نه ازین لجه خلاصی به شنا می‌بینم

Оташӣ дар дилами афрӯхтае ин аҷаб аст

آتشی در دلم افروخته‌ای این عجب است

Ки ба дили шуъла ба лаби оби бақо май байнам

که به دل شعله به لب آب بقا می‌بینم

Бархе шеъри ту ҷон кардам ва худро ба дарат

برخی شعر تو جان کردم و خود را به درت

Тоҷи ушшоқу амиролшъро май байнам

تاج عشاق و امیرالشعرا می‌بینم