Чун тӯҳфаи кӯии дӯсти норанҷ буд

چون تحفه کوی دوست نارنج بود

Аз хиҷлат ӯ ба дили марои ранҷ буд

از خجلت او به دل مرا رنج بود

Гуфтӣ ки з ман маранҷ ҳангоми бадӣ

گفتی که ز من مرنج هنگام بدی

Ранҷӣ ки расад аз ту марои ганҷ буд

رنجی که رسد از تو مرا گنج بود