Збор ва бар хусравонеи дарахт

زبار و بر خسروانی درخت

Падедор шуд хусрави некбахт

پدیدار شد خسرو نیکبخت

Ки Сӣрӯси хондандаши Юнонён

که سیروس خواندندش یونانیان

Гӯй кӣ нажодӣ чу шери жён

گوی کی نژادی چو شیر ژیان

Бдонгаҳ ки Сӣрӯси фаррухи ниҳод

بدانگه که سیروس فرخ نهاد

Ҳамеи хост аз модари хеши зод

همی خواست از مادر خویش زاد

Яке хоб нохуш бидид аспдон

یکی خواب ناخوش بدید اسپدان

Ки ларзид андари таниши устихон

که لرزید اندر تنش استخوان

Ба ҳар поки дастур худ гуфт ҳин

به هر پاک دستور خود گفت هین

Бипардоз азин Тифл рӯй замин

بپرداز ازین طفل روی زمین

Чу бишунид ҳар поки азуи ин сухан

چو بشنید هر پاک ازو این سخن

Яке тозаи андешаи афканди бен

یکی تازه اندیشه افکند بن

Ба чӯпони шаҳи кӯи бадии Меҳрдод

به چوپان شه کو بدی مهرداد

Мрони кӯдак ширхора бидод

مرآن کودک شیرخواره بداد

Спокў ки бади ҷуфти чӯпони ҳаме

سپاکو که بد جفت چوپان همی

Бпрўрди он кӯдак аз мардумӣ

بپرورد آن کودک از مردمی

Варо ном карданд хурдоди гӯ

ورا نام کردند خرداد گو

Ба бурҷ шаҳӣ шуд яке моҳи нав

به برج شهی شد یکی ماه نو

Чу бигузашт як чанд гоҳе барин

چو بگذشت یک چند گاهی برین

Ғамӣ шуд шаҳаншоҳи Эрони замин

غمی شد شهنشاه ایران زمین

Ба унвони гулгашти буришад ба кӯҳ

به عنوان گلگشت برشد به کوه

Або чанд тан аз сарони гуруҳ

ابا چند تن از سران گروه

Ҳамаи кӯдакони амирони шоҳ

همه کودکان امیران شاه

Ки ҳамраҳ баданд андарони дастгоҳ

که همره بدند اندران دستگاه

Ба чавгону гӯй андар оварда рӯй

به چوگان و گوی اندر آورده روی

Бар он дашт ҳар як шудаи номҷўӣ

بر آن دشت هر یک شده نامجوی

Валикин бар он номдорони нав

ولیکن بر آن نامداران نو

Фузӯнии ҳамеи ҷусти Сӣрӯси гӯ

فزونی همی جست سیروس گو

Чу баргӯӣ чавгон ӯ кор кард

چو برگوی چوگان او کار کرد

Чунон шуд ки бо моҳ дидор кард

چنان شد که با ماه دیدار کرد

Зчўгон ӯ гӯй шуд нопадид

زچوگان او گوی شد ناپدید

Касе ин шигифтӣ ба гетӣ надид

کسی این شگفتی به گیتی ندید

Ба майдони як мард чунон набӯд

به میدان یک مرد چونان نبود

Касеро чунон рӯй тобон набӯд

کسی را چنان روی تابان نبود

Ҷавонӣ ки бади зода ӣ асптом

جوانی که بد زاده ی اسپتام

Ҳамон духтари шоҳ будяш моам

همان دختر شاه بودیش مام

Ҳамеи бартарии ҷуст аз он номҷўӣ

همی برتری جست از آن نامجوی

Валикин ба чавгон задаш ҳамчуи гӯй

ولیکن به چوگان زدش همچو گوی

Бар ошуфт азин кор ва омад бадарад

بر آشفت ازین کار و آمد بدرد

Мароин захмро аз далерӣ бихӯрад

مراین زخم را از دلیری بخورد

Ба пеш падар шуд сухан соз кард

به پیش پدر شد سخن ساز کرد

Зсирўсу кори вай оғоз кард

زسیروس و کار وی آغاز کرد

Ки имрӯз дар пеши чандини савор

که امروز در پیش چندین سوار

Шубони зодае мрмро кард хор

شبان زاده ای مرمرا کرد خوار

Барошуфт азуи асптоми далер

برآشفت ازو اسپتام دلیر

Бигуфт ин сухан бо шаҳи тизўир

بگفت این سخن با شه تیزویر

Шубони зодаро хости шоҳи бузург

شبان زاده را خواست شاه بزرگ

Гӯй дид монанди дарандаи гург

گوی دید مانند درنده گرگ

Ҳаме гуфт ҳар кас ки аҳрӣман аст

همی گفت هر کس که اهریمن است

Ва ё гирди акмини рӯйин тан аст

و یا گرد اکمین رویین تن است

Шаҳ аз дидан ӯ шуд андари шигифт

شه از دیدن او شد اندر شگفت

Ки инро магари жанда пеласт ҷуфт

که این را مگر ژنده پیل است جفت

Дар он анҷуман буд коўси гирд

در آن انجمن بود کاوس گرد

Ки домоди шаҳ буд бо дастбурд

که داماد شه بود با دستبرد

Бигуфт он ки медид Сӣрӯс ро

بگفت آن که می دید سیروس را

Намонад ба ҷузи шоҳи коўс ро

نماند به جز شاه کاوس را

Пажӯҳанда шуд аждаҳои сутург

پژوهنده شد اژدهای سترگ

Ки аз мяш ҳаргиз назодааст гург

که از میش هرگز نزاده است گرگ

Биёмад бар шоҳи пас Меҳрдод

بیامد بر شاه پس مهرداد

Ҳамаи достони сар ба сар кард ёд

همه داستان سر به سر کرد یاد

Пар андеша шуд шоҳи азин гуфтугӯӣ

پر اندیشه شد شاه ازین گفتگوی

Зхшм андар оварад чин бар абрӯӣ

زخشم اندر آورد چین بر ابروی

Бифармуд топўр ҳар пок ро

بفرمود تاپور هر پاک را

Вазири хирадманди чолок ро

وزیر خردمند چالاک را

Бикуштанд ва бирён намуданд хор

بکشتند و بریان نمودند خوار

Наоне ба бобаш хӯронаданд зор

نهانی به بابش خوراندند زار

Зкоўўс шарманда шуд шоҳи пер

زکاووس شرمنده شد شاه پیر

Бадв дод Сӣрӯсро ногурез

بدو داد سیروس را ناگریز

Дигар бора Сӣрӯс омад раҳо

دگر باره سیروس آمد رها

Зчнги бидонадяши нари аждаҳо

زچنگ بداندیش نر اژدها

Сӯии порс бо ҳам бирафтанд тез

سوی پارس با هم برفتند تیز

Вале буд ҳар поки сари пурситез

ولی بود هر پاک سر پرستیز

Яке анҷуман кард зи аспаҳбудон

یکی انجمن کرد ز اسپهبدان

Ҳамеи баршумурд аз бади аспдон

همی برشمرد از بد اسپدان

Нўндӣ фиристод азидр ба роҳ

نوندی فرستاد ازیدر به راه

Ба наздики Сӣрӯси коўси шоҳ

به نزدیک سیروس کاوس شاه

Ки лашкари бёроӣу брсози кор

که لشکر بیارای و برساز کار

Ба ком ту бошад ҳамаи рӯзгор

به کام تو باشد همه روزگار

Бузургон ба шоҳии туро хостанд

بزرگان به شاهی تو را خواستند

Сари тахт ва дияем оростанд

سر تخت و دیهیم آراستند