Сояи сифати зи моҳи худ майл висол мекунам

پیش تو غم دل که نهان بود نگفتیم

Сояи куҷоу маи куҷои фикр маҳол мекунам

گفتیم صد افسانه و مقصود نگفتیم

Гар ту бкштнми хушии зиндагӣами ҳароми бод

پیکان نهانی که زدی بر دل مجروح

Теғ бикаш ки хӯни худ бар ту ҳалол мекунам

تا خود ز دل سوخته ننمود نگفتیم

Хоҳ ки сӯзем зи ғами хоҳ ки хӯн кунӣ дилам

این همت ما بس که بامید تو جان را

Шукри ғамати бхўшдлӣ дар ҳама ҳол мекунам

کردیم زیان و سخن از سود نگفتیم

Брдрўи боми он парӣ бар мазан аиФрўштаҳи пар

خوشباش که گر قصه آن روی عرقناک

Вар на ббрқи ғайратат бепар ва бол мекунам

گفتیم ولی لعل می آلود نگفتیم

Айби ман рамидаи дил аз сифат парӣ макун

اهلی نه تو امروز چنین کافر عشقی

Моҳи ниҳони хешро васф ҷамол мекунам

تا بود چنین بودی و تا بود نگفتیم