Ман ки чун лолаи зи доғи ту бар афрӯхта ам
شدم بازیچهٔ طفلان که در هرجا که بنشینم
Рух бар афрӯхтаам аз май ва длсўхтаҳ ам
صد آهوچشم چون مجنون به گرد خویش میبینم
Риштаи ҷони марои сӯзани мижгони ту бас
شبی خواهم به بزمت آیم آن ساعت که می نوشی
Зини сабаби чашму дил аз ҳар ду ҷаҳон дӯхта ам
حریفان تو برخیزند و من تا روز بنشینم
Ғарқаи баҳри ғамами чора ман хомӯшӣаст
نخواهم کس نشیند در رهت کز پا کشد خاری
Гарчи дар дили ҳамаи хӯн чун садаф андӯхта ам
بهل تا خاک راهت را به مژگان جمله برچینم
Ботин аз меҳри ту чун ҷоми ҷамам ғайб намост
به نازم میکشی پنهان و گر قصدم کند غیری
То нагӯйӣ ки ҳамин зоҳирӣ афрӯхта ам
نمایی مهربانیها که دشمن میرد از کینم
Дар даҳани ном ҳабибаст чу тӯтии аҳлӣ
به نومیدی خوشم اهلی کزین تلخی فرو خوردن
Ки зи устоди ҳамин иксхн омӯхта ам
خوش آید دردمندان را حکایتهای شیرینم