Чун чашми ҳасрат аз ту бсрў сеӣ кунем

شبهای هجر اگر چه دل ریش سوزدم

Оҳии кашему дили зи кудурат тиҳӣ кунем

روز وصال باز جگر بیش سوزدم

Бар мо сафои хоки нишинии ҳароми бод

این هم ز مهر نیست که چندان نظر کند

Гар нисбаташ ба маснад шоҳаншаҳӣ кунем

خواهد کزین نمک جگر ریش سوزدم

Дили зини чамани бзхми ту чун себи срхрўст

یارب چه حالتست که بیگانگان بمن

Рӯи зардии он буд ки ҳавоӣ баӣ кунем

سوزند بیش از آنکه دل خویش سوزدم

Ҳарчанд огаҳанд ҳарифони зи ҳоли мо

زینگونه کز فغان نگذارم بخواب کس

Мо ҳам назари зи олами кор огаҳӣ кунем

ترسم که آه مردم درویش سوزدم

Дуздидаи оҳӯӣ ту набинем чун рақиб

اهلی ز داغ عشق نسوزم که سوختن

Мо шер машрабем чаро рӯбаҳӣ кунем

خوشتر که طعنه های بد اندیش سوزدم