Ту дар чаман чу набошӣ гулу самани чаканам

من از گلهای خون دل از آن رخساره تر دارم

Куҷо барам гулу назораи чамани чаканам

که از دست رقیب خار خاری در جگر دارم

Гул оташӣаст паии сӯзи ошиқони битў

مرا گویی که یارت کیست خواهم دیگری گویم

Маниши бдомн ва дар ҷайби перҳани чаканам

ولی دل ندهم گفتن که من یار دگر دارم

зи гашт боғ биорон гарми шикебади дил

همی خواهم که ره یابم درون سینه مردم

Дамӣ ки ҳаркас ва ёрӣ шаванд ман чаканам

که گر درد تو یابم در دلی آن نیز بردارم

Гирифтам онкии фиреби дил аз ҷудои ту

شتابان میروی دانم نگردی یار من لیکن

зи буи гул битавон дод хештани чаканам

بگردان گوشه چشمی که ذوق یکنظر دارم

Шикоятӣ ки маро аз туаст чун аҳлӣ

مرا هرچند یاری بیش، او بیگانه تر اهلی

Бики забон чаҳ бигӯям бики сухани чаканам

عجب بختی زبون و طالع بی پا و سر دارم