Мо сояи сифати сӯхтаи васл ту моҳем

ما جان ز شوق وصل تو صد باره داده‌ایم

Давр аз ту зи битолъӣ бахт сиёҳем

قربانی توایم و بدین کار زاده‌ایم

Гар зиндагии мо на бдлхўоаҳ ту бошад

بر ما چو شانه تیغ زبان‌ها کشیده‌اند

Биллоҳ ки мо зиндагӣ хеш нахоҳем

تا یک گره ز سنبل زلفت گشاده‌ایم

Моро кашӣ аз ҳиҷри худ ва зинда кунӣ боз

گر دیگران ز آتش خشمت گریختند

Исои рўонбхшӣ ва мо зинда гувоҳем

ما همچو شمع تا دم مردن ستاده‌ایم

Бар мо нигаҳат нест биҷузи гӯшаи чашмӣ

با ما چو چشم خویش تو در نقش بازیی

эй оҳӯии чини куштаи ин ним нигоҳем

ما با تو همچو آینه یک‌لخت و ساده‌ایم

Дар кӯии ту чун коҳи баҳр бод наларзем

امشب که گریه نیست به آهیم مبتلا

Мо кӯҳ ғамем аз бад айём накоҳем

از آب جسته‌ایم و در آتش فتاده‌ایم

Чун шамъи фурӯғи дили мо з оташ оҳаст

ای ابر لطف مرحمتی کن که غنچه‌وار

Мо зиндаи азин дӯди дил ва оташ оҳем

پژمرده‌ایم و دل به شکفتن نهاده‌ایم

зи осӯдаи дилӣ бар дар майхона чу аҳлӣ

از ذره کمتریم چو اهلی به کوی تو

Шоҳаншаҳ вақтему саг банда шоҳем

لیکن به مهرت از همه عالم زیاده‌ایم