То ёфтаам васли ту дар кӣнаи хешам

من از اول ترا خورشید عالم سوز میدیدم

Муштоқи ҳамон ҳасрати деринаи хешам

همه امروز می بینند و من آنروز میدیدم

Гар гӯши брўзни паии овоз ту халқанд

بیاران مینمود از غمزه چشمت مردمی لیکن

Ман гӯши боўози ту дар синаи хешам

من از آن غمزه در دل ناوک دلدوز میدیدم

Сармаст май васли ту будем ҳамаи шаб

ز هجرم تیره بخت اکنون کجا شد آن نکو بختی

Махмури ғами мастии дӯшинаи хешам

که خورشید رخت از طالع فیروز میدیدم

Аз рӯй ва риё нест сафои назари ман

خوشا آنشب نشینیها که در جمع سهی قدان

Ман покдл аз гавҳари ойӣнаи хешам

ترا مجلس نشین چونشمع بزم افروز میدیدم

Аҳлии бмн аз кин ҳасудон нарасад ғам

هم از اول که من گشتم چو اهلی مست چشم تو

Косўдаҳи дил аз хотир бе кӣнаи хешам

نشان جادویی زان چشم سحر آموز میدیدم