Икдми аисоқии ҷон май даҳ ва мадҳуш кунам

آنکه شب روز طرب کرد ز روی چو مهم

Бошад ин ғам ки марои кишт фаромӯш кунам

گر بتابد رخ خود وای بروز سیهم

Хирқаи пӯшони вараъро хабар аз ишқ куҷост

آفتابی که من از یک نگهش زنده شدم

Ҳали ин нуктаи зи мисатон қбопўш кунам

چکنم گر نکند از کرم خود نگهم

Ману хӯн хӯрдан аз ӯ гӯи мдҳми лолаи қадаҳ

زان ز نخدان من مسکین چو بچاه افتادم

Хӯн хӯрам ба ки май аз дасти хасон нӯш кунам

دوست گر دست نگیرد که برآرد ز چهم

Мутрибами сӯй тараб хонду носеҳи бслоҳ

گرچه ره داد بخویشم مرو ایدل گستاخ

Маслиҳат чист дило ҳарфи кро гӯш кунам

که غیورست و ز غیرت بدهد باز رهم

Гар баради бори сабуӣ май риндони дӯшам

من چو زلف تو پریشان نه ز خویشم شب و روز

Ба ки саҷҷодаи тақвои илм дӯш кунам

که پریشان تو کنی روز و شب و سال و مهم

Бахти он низ надорам ки чу маҷнӯни талабам

دم نیارم زدن از خرمن طاعت ترسم

Нави Ғаззолӣу биёади ту ҳам оғӯш кунам

که کند خاک سیه آتش برق گنهم

Вақт онаст ки чун аҳлӣ аз он наргиси маст

چون گدای در آن شاه بتانم اهلی

Суханӣ гӯяму ёрони ҳам хомӯш кунам

نا امید از در بخشش نکند میل شهم