Агарчӣ расм буд дил ба дили ситон додан

چند نالم ز غم و شهر پر آوازه کنم

Ба даст дил натавон беш азин Аннан додан

چون سگان ریش کهن را بزبان تازه کنم

Супурдаам дили худро ба дасти хӯни хорӣ

شوقم اندازه حسن تو ندارد ایمه

Ки розӣам зи рҳидни азу ба ҷон додан

کی توانم که نظر بر تو به اندازه کنم

зи заҳри чашми ту мардуми яке биханди охир

چشم بستم ز تو و عشق نه آنست که من

Ки заҳр низ ба ширинии ?ути тавон додан

تکیه بر ملک دل از بستن دروازه کنم

Ба пои бӯси ту дар базми васл агар барисам

گر تو ای تازه خط از زلف نبخشی تاری

Хушаст бӯсаи гуҳии ҳам бар остон додан

نسخه جان پریشان بچه شیرازه کنم

На он чунон зи ту аҳлӣ шудаи сети хонаи хароб

اهلی از عشق چو بلبل نکنم ناله که من

Ки аз харобӣ ӯ ме тавон нишон додан

عشقبازی نه پی شهرت و آوازه کنم