Мехост шаб ки доғ наад длстони ман

دو ضعیفیم من و سایه در آنراه شدن

Месохт ӯ фатила ва месӯхт ҷони ман

گه منم باز پس از سایه و گه سایه ز من

Гӯи устихони ман саг Кувайт махӯр ки ҳаст

ایکه چون سایه مرا مهر تو برداشت ز خاک

Пайкони заҳри дори ту дар устихони ман

چونکه بر داشتیم باز به خاکم مفکن

Хоҳам забони хеши буруни орм аз даҳон

هرچه خواهی بکن آزار دل زار مکن

То нашунӯд ҳадиси ту кас аз забони ман

جام جم گر شکنی غم نبود دل مشکن

Бе пуртӯии зи оташи дил дар ҳавои ту

باغبان جامه دَرَد همچو گل از دست رخت

Ҳаргиз бурун нашуд нафасӣ аз даҳони ман

که بدور تو نگه کس نکند سرو و سمن

То ҷайби ҷон ман нашавад ҳамчуи ғунчаи чок

بقلم هم نکشد مثل تو صورتگر چین

Зоҳир шавад доғи ниҳони ман

سرو نازی که بود لاله رخ و غنچه دهن

Гар зини дили кабоби ҳарифон на огаҳанд

آفتابا به چمن گر گذری سرو صفت

Бӯе намебаранд зи оҳу фиғони ман

سجدهٔ قد تو چون سایه کند سرو چمن

То ҷон насӯхт шуъла оҳам нашуд баланд

اهلی از داغ بتان شرط وفا سوختن است

Бе оташии чароғ ки афрӯхт ҷони ман

یا بسوز از غم او یا ز وفا لاف مزن