Гарчи аз доғи ту сӯзади дили биҳосли ман

خون شد ز بخت بد جگر لخت‌لخت من

Назанам дам ки касе бӯи набард аз дили ман

دشمن نکرد آنچه به من کرد بخت من

Ҷузи суфоли саг Кувайт нашавад хоки танам

چندان نسیم عشق تو بنشست در کمین

Ғайр аз ин хосиятӣ нест дар обу гули ман

کآخر چو گل به باد فنا داد رخت من

Хона равшан нашавад то ту ниёеи зи дирам

با من چو کوهکن دل کوه است در فغان

Ки чароғӣ набӯд ғайри ту дар маҳфили ман

از کار سخت من نه که از جان سخت من

Сайд бебахтам агар дӯст бснгм накушуд

چون من به آب دیده درختی نشانده‌ام

Аҷабӣ нест ки нангаш буд аз бсмли ман

جز خون دل چه گل بدمد از درخت من

Офтоб аз мижа ҷоруб занад хоки дирам

جایی که صد چو تخت سلیمان رود به باد

Ки мушарраф кунад он шоҳ батон манзили ман

اهلی ببست تخته تابوت تخت من