Сайдам накард ғунчаи лабии ҷузи бгФтгў

سایم همه شب روی خود بر خاک دور از روی تو

Ман мурғ зиракам надаҳум дили брнгу бӯ

باشد شبی ای سیمتن آسایم از پهلوی تو

Ман кистам ки давлат васлаш кунам хаёл

دورم من و نزدیک تو نتوانم از ضعف آمدن

Хуш давлатӣастгар гузарам дар хаёл ӯ

کاهم ز غم باشد مرا بادی رساند سوی تو

Дар каъбаи шараф чу саодат нашуд рафиқ

تا بر زبان دیگری نام تو باری نگذرد

ӣнҳам саодатӣаст ки меРом биҷустҷу

غیرت نخواهد تا کنم از خلق جستجوی تو

Донад ки малики ҳасан буд зон ӯ аз он

وقتی پی تسکین دل میدید می کوی ترا

Шоҳона мекунад сухани оншўхи тундху

اکنون شود دردم فزون چون بیتو بینم کوی تو

Аҳлӣ бисӯз агар ҳавасат покдоманӣ аст

از وحشت تنهاییش اهلی برآید جان ز تن

Кини хирқаи ту пок нагардад бишусту шӯ

گر نی بپرسش آیدش گه گه خیال روی تو