Он базми айши соқӣу ҷоми шароби кӯ

تا کی ز دهانش بود ایدل سخن تو

Ва он мастии муҳаббат ва он изтироби кӯ

خاموش که حرفی نجهد از دهن تو

Гирам ки рӯй гул нагарм аз ҳавои дӯст

شیرین دهنا، چون همه وصل است ز خسرو

Он шевау киришмау нозу итоби кӯ

خود را بچه خرسند کند کوهکن تو

Гулшани ҳамону мурғи ҳамон шохи гули ҳамон

تا کفر سر زلف تو باقی بود ای بت

Гулбонги шавқу мастии аҳди шабоби кӯ

مشکل که مسلمان شود این برهمن تو

Гар муддаии з ишқ занад лофи ҳамчуи ман

بر برگ گل از باد سحر قطره شبنم

Кунҷи муҳаббату дилу ҷони хароби кӯ

سیماب شود گر نگرد سیم تن تو

Хоб аз хаёли он мижа дар дида нестам

هیهات که یعقوب رسد سوی تو یوسف

Дар дида ӣӣ ки хор буд ҷои хоби кӯ

کو باد که بویی برد از پیرهن تو

Ман масту бихўд аз буту номами худопараст

اهلی کفنت لاله صفت هرکه شکافد

Зини қиссагар сиўол кунандам ҷавоби кӯ

یابد جگر سوخته یی در کفن تو