Бўъдаҳ бӯсӣам аз ишва созе додӣ

بخدا که بزم ما را ز غم تو شامگاهی

Марои бъшўаҳи ширин чаҳ бозе додӣ

نفروخت هیچ شمعی که نکشتمش بآهی

Сари маро чу бФтроки хеш бар бастӣ

چه خوش آنکه میگذشتی سوی من بناز و کردی

Миёни анҷуманам сарфарозе додӣ

چه تبسمی نهانی چه بلای جان نگاهی

Чароғи кори ман онрўзи сохтӣ равшан

منم آن شکار وحشی که ز تیر طعنه هرگز

Ки ҳамчуи шамъи маро ҷонгдозиӣ додӣ

نبود ز دست مردم گذرم بهیچ راهی

Бики нигоҳ ки кардӣ зи чашми пари нозам

به طفیل خسروی کن نظری چو میتوانی

Марои зи ноз батон бениёзе додӣ

که بیک نظر کنی خوش دل ریش دادخواهی

Маранҷ аҳлӣ агар гуфт дардисари кӯтаҳ

تو نهال حسن و اهلی چه گیا که بر تو دستش

Ки воъизонаи суханро дарозе додӣ

نرسد و گر رسد هم بکجا رسد گیاهی