Аз ман хабар эй писари надорӣ

اول ز عاشقان به وفا یاد می‌کنی

Ошиқ шудаам хабари надорӣ

عاشق چو شد فریفته بیداد می‌کنی

Моро бФғон меар аз ғам

گویا به عشوه یار توام یاد می‌کنی

Гар тоқати дардисари надорӣ

شادم بدین قدر که دلم شاد می‌کنی

Аз зиндагӣам чаро малулӣ

خواهند عاشقان تو خود را ز رشک سوخت

Шамшери ҷафои магари надорӣ

زان رو که بس حکایت فرهاد می‌کنی

Хоҳам ки назар бапушам аз ҷон

گفتی گذشتم از سر خونت به دوستی

Аз бскаҳи бмни назари надорӣ

باز این چه دشمنی است که بنیاد می‌کنی

Аҳлӣ чаҳ хуши онкии рухи броҳш

اهلی خموش باش که آن گل نه زان تست

Бар хок наҳй ва бар надорӣ

گر تو هزار ناله و فریاد می‌کنی