Май хур ки дар сарой ҷаҳон нест муҳкамӣ

با همه لطف و با منت این همه ناز و سرکشی

Бо дост чун ҳубоби дарин хонаи хуррамӣ

با همه کس خوشی چرا با من خسته ناخوشی

Май хур ки санг ҳодиса хоҳад шикаст

غیر مرا که سوختی با همه ساختی به مهر

Гар шишаи сипеҳрӣ вагар соғари ҷамӣ

آب حیات مردمی در نظر من آتشی

Соқии биё ки деви аҷал дар сарои мост

ای دل و جان عاشقان گرم مران که خلق را

Сдгўнаҳи чораи сохтаи бечораи одамӣ

دل نبود به جای خود تا تو فراز ابرشی

Гар дар вуҷӯди мости шикастӣ чу ма чаҳ ғам

بی‌غم جان‌گداز تو شاد نِیَم به زندگی

Хуршеди ишқро нарасад дарра ӣӣ камӣ

شادیم از تو بس بود این که مرا به غم کشی

эй марҳами дил аз сармои сояи вои мгир

پرتو حسن روی تو شمع فلک خجل کند

КоФоқи сари басари ҳамаи захм ва ту марҳамӣ

چون کنم آفتاب من وصف رخت به مهوشی

Дардии зи пери майкадаи соқии бмои расон

گرچه تو مست قربتی شکر خدا کن ای ملک

Чун мо саг дарем ва ту дар хонаи муҳаррамӣ

کز می عشق آن صنم چاشنیی نمی‌چشی

Дрўоиӣ ки ҳар чаҳ буд санг фитна аст

اهلی اگر نشُسته‌ای دست ز خود مجو لبش

Аҳлии саги туам ки аҷаби масту биғмӣ

کآب حیات بخشدت پاکدلی و بی‌غشی