Сӯфии ту Неи софӣ аз ишқ чаҳ милоФӣ

مستی و غم از طعن بداندیش نداری

Кин ишқ наме бандад бе оинаи софӣ

آه از تو که یکذره غم خویش نداری

Хуши онкии табиб ман омад басари хаста

پیش همه از خنده نمک چند فشانی

Медод зи лаб шарбат мехонд ҳўолшоФӣ

گویا خبری زین جگر ریش نداری

Гуфтам ки ту чун исогар мурда кунӣ зинда

مهرست و وفا کار تو با خلق ولیکن

Ҳоҷат бдъо набӯд ҳарчанд буд кофӣ

جز ناز به بخت من درویش نداری

Мштоқтрм ҳар дами соқӣ ба май васлат

هر لحظه بزخم دگرم سینه کنی ریش

Бар ташнаи мстсқӣ дарё набӯд вофе

کو تیر جفایی که تو در کیش نداری

Аҳлӣ ба насими худ дили зиндаи куниш чун ту

آیینه حسنت دل اهلی است نگهدار

Ҳам гулбуни мақсӯдии ҳам гулшани алтофӣ

باید که جز این آینه در پیش نداری