Оташини лаълӣ ки ҳамчун шамъи ҷони сӯзади маро

آتشین لعلی که همچون شمع جان سوزد مرا

Бар забонгар ном ӯ орми забони сӯзади маро

بر زبان گر نام او آرم زبان سوزد مرا

Он лаби хандон наме сӯзади бдоғи ҳасратам

آن لب خندان نمی.سوزد به داغ حسرتم

Ин ки бар ришами намак май пошади он сӯзади маро

این که بر ریشم نمک می‌پاشد آن سوزد مرا

Ғунчаи ворами баҳр ӯ сад доғи пинҳон бар дил аст

غنچه وارم بهر او صد داغ پنهان بر دل است

Ошкоро хандаму доғи ниҳони сӯзади маро

آشکارا خندم و داغ نهان سوزد مرا

Гиряам равғани зи мағзи устихони резад чу шамъ

گریه‌ام روغن ز مغز استخوان ریزد چو شمع

Бскаҳи доғи ишқи мағзи устихони сӯзади маро

بس که داغ عشق، مغز استخوان سوزد مرا

Оташи ғайрат чу булбули сўздми коншохи гул

آتش غیرت چو بلبل سوزدم کان شاخ گل

Дигаронро дар канор ва дар миёни сӯзади маро

دیگران را در کنار و در میان سوزد مرا

Меҳрбониҳои ӯ ёди орму сӯзам кунун

مهربانی‌های او یاد آرم و سوزم کنون

Оташии коФрўхти аввали ин замони сӯзади маро

آتشی کافروخت اول این زمان سوزد مرا

Аҳлӣ аз доғи ғамам чун шамъ бетоб ва тавон

اهلی از داغ غمم چون شمع بی تاب و توان

Оташи ғам чанд ҷони нотавони сӯзади маро

آتش غم چند جان ناتوان سوزد مرا