Зинда месозад лаб ӯ халқ ва моро ме кашад

زنده می‌سازد لب او خلق و ما را می‌کشد

Вой бар ҷон касе кўро масеҳо ме кашад

وای بر جان کسی کورا مسیحا می‌کشد

Коши Юсуф дар миён ноед ки он дасту туранҷ

کاش یوسف در میان ناید که آن دست و ترنج

Дигаронро май баради даст ва Зулайхо ме кашад

دیگران را می‌برد دست و زلیخا می‌کشد

Як нафас аз сайди дилҳо чашм ӯ осӯда нест

یک نفس از صید دل‌ها چشم او آسوده نیست

Ғамзаи мурғи дилам ё мезанад ё ме кашад

غمزه مرغ دلم یا می‌زند یا می‌کشد

Зинҳор эй порсои беруни мёи кони тарки маст

زینهار ای پارسا بیرون میا کآن ترک مست

намекашад аҳли салоҳу сахт расво ме кашад

می‌کشد اهل صلاح و سخت رسوا می‌کشد

Ҳаркии базми мутриби соқӣ наад бе рӯй дӯст

هرکه بزم مطرب ساقی نهد بی‌روی دوست

Дардмандони муҳаббатро ба ғавғо ме кашад

دردمندان محبت را به غوغا می‌کشد

Пеши он шамшоди қадгар кушта гардад олимӣ

پیش آن شمشاد قد گر کشته گردد عالمی

Бар аҷал тӯҳмат манеҳ кони қад раъно ме кашад

بر اجل تهمت منه کان قد رعنا می‌کشد

Лола бар хоки раҳаши аҳлӣ нишоне ме диҳад

لاله بر خاک رهش اهلی نشانی می‌دهد

Яъне он гулчеҳраи халқ аз доғ савдо ме кашад

یعنی آن گلچهره خلق از داغ سودا می‌کشد