Айбам макун ки ақли ту аз каф зимом дод

سرم فدای رهی باد کان سوار آید

Баси ҷон ки дил ба пухтани савдоӣ хом дод

سری که خاکره او نشد چه کار آید

Нашунида ӣӣ ки ишқи Аннани муроди дил

تو جلوه یی کن و صد مرغ دل بدام آور

Аз дасти шаҳи рабӯду бадаст ғулом дод

چه حاجت است که طاووس در شکار آید

Донеи сари ниёзи марои хоки раҳ ки кард

خوش است گفت و شنید تو بی حکایت غیر

Онкас ки сару нози бтонро хиром дод

بلی خوش است نسیمی که بی غبار آید

Ҳушёр то бсбҳи қиёмат куҷо шавад

مگر تو روی بپوشی پری صفت که دمی

Мастӣ ки дили бшоҳду соқӣ ва ҷом дод

دل رمیده ما باز باقرار آید

Сӯфӣ чу дид нагас сармасти ёри мо

مران چو ذره محبان خویش ای خورشید

Якбораи тарки тақвоу номӯс ва ном дод

که گر یکی رود از دیده صدهزار آید

Аҳлии мҷўии ком ки ин чархи каҷи ниҳод

ز گریه اهلی اگر آب زندگی باری

Дар ком аждаҳо кашад онро ки ком дод

درخت بخت تو خشک است کی ببار آید