эй зи хуршеди рахт ҳар соъатами сӯзӣ дигар

مهرم چو میکشد مکش از شیوه های جور

Меҳр ту сӯзандатар ҳар рӯз аз рӯзӣ дигар

آنرا که تاب لطف نباشد چه جای جور

Бас набӯдат хуии бдҷонон ки баҳри сӯзи ман

صاحب هوس گدایی لطف از تو میکند

Май нишинӣ ҳар дам аз нав бо бдомўзӣ дигар

صاحب نظر ز شوق تو باشد گدای جور

Дил ки дар даст ту додам ба ки нстонми зи ту

کافر دلم نگشت مسلمان به شصت سال

Синаи пари ҳасрат чаҳ ҷӯям меҳнати андӯзӣ дигар

با آنکه میکشد ز بتان منتهای جور

эй малул аз дидан ман кӣ маломати додмӣ

نقد وفا بخاک ره افتد ز دست غیر

Гар дилам хурсанд гаштӣ аз дили афрӯзӣ дигар

با گنج عشق اگر نبود اژدهای جور

Бе ту оҳӣ зад дили шӯрида ва халқӣ бсухт

اهلی اگرچه مهر و وفا از بتان خوش است

Оҳ агар аҳлӣ кашад оҳи ҷигари сӯзӣ дигар

جان میرسد بکعبه شوق از صفای جور