Гиря хоҳад рехти хӯни ман ту худ осӯда бош

در کوی تو تا کس قدم از ما ننهد پیش

Хӯни ин олӯдаи гӯ аз дидаҳо полуда бош

ما سر بنهادیم که کس پا ننهد پیش

Аз саги худ афв кун олӯдагии ваз дар марон

المنه لله که ز عشق تو رسیدیم

эй ҳамаи покони саги ту гӯи яке олӯда бош

جایی که کسی پای از آنجا ننهد پیش

Чун серуми миъроҷ иззат ёфт аз фитроки ту

قسمت مگر این بود که از جام وصالت

Зери пои ту суннати гӯи хоки тан фарсӯда бош

جز خون جگر عشق تو ما را ننهد پیش

Моҳ чун дид он ҳилоли абрӯят аз шавқ гуфт

نقش ملک اندازه نقاش نباشد

Умри мангар кам шавад бар умр ӯ афзӯда бош

تا صورت آن چهره زیبا ننهد پیش

Пеши он рухи васфи гул беҳудааст эй андалеб

اهلی نشود شاد کس از صورت شیرین

Охир эй беҳудаи гӯи шармандаи зин беҳуда бош

فرهاد صفت کوه غمی تا ننهد پیش