Олимигар хӯн хуранд аз ишқи мо ҳам ме хӯрем

غرق خونم که ازین بحر کناری گیرم

Бахши худ мо низ хӯни дили з олам ме хӯрем

سر بصحرا نهم و دامن خاری گیرم

Пеши мо аз завқи шодии лиззати ғами хуш тар аст

چند باشند جوانان بکنار از من پیر

То нагӯйӣ дигарон шоданд ва мо ғам ме хӯрем

وقت آنست که من نیز کناری گیرم

Ҷуръаи нўшоними фориғ аз маргу ҳаёт

بسکه در کنج غمم چهره خزانی شده است

Зон ки оби зиндагӣ аз соғар ҷам ме хӯрем

شرم دارم که ره باغ و بهاری گیرم

Мо ки худ лаб бастаем аз сармастии ҳамчуи ҷам

مگسی بی پر و بالم چه پرم گرد همای

Гар суроҳе дам занад хунаш ба як дам ме хӯрем

در خور بال و پر خویش شکاری گیرم

Дар сари кор батон соқии дилӣ гар рафт рафт

بیقرارم من از آن شمع چو پروانه ولی

Ҷом мепар кун ки мо андӯҳи дил кам ме хӯрем

تا نسوزم نگذارد که قراری گیرم

Мо зи гирди ғайр чун оби равони дил шаста ем

گر سگ خود شمرد آن بت ترسا بچه ام

Аз кудурат дам мазан бо мо ки бар ҳам ме хӯрем

کافرم گر دو جهان را بشماری گیرم

Бо рақибон гар надорем улфатии аҳлӣ чаҳ айб

اهلی آن به که چو بلبل نکنم ناله عشق

Оҳӯӣ саҳроӣ ишқем аз сегон Ром ме хӯрем

چند خود را بزبان عاشق زاری گیرم