Донад дили ту рози ман вазони ту ман ҳам

من از محرومی خود یا زرشک محرمان سوزم

Чун оина софаст чаҳ ҳоҷати бсхни ҳам

ز غمهای تو میرم یا ز طعن بی غمان سوزم

Айби ман маҷнӯн макун ар ҷома задам чок

ز بس داغ دل خود و سوز درون همنشینانم

Бо ҷома чикораст маро балки кафани ҳам

نسوزم بهر خود چندانکه بهر همدمان سوزم

Аз мо марам эй оҳӯии мишкӣн ки гузаштем

زکات حسنت ای یوسف نگاهی سوی من میکن

Аз халқи ҷаҳони баҳри туу қайди ватани ҳам

مهل کز حسرت وصل تو چون بیدر همان سوزم

Гар дасти дуоеи зи сари сидқ бар орем

چرا حور و پری خود را مقابل با تو میسازند

Шояд ки тавон даст ту бӯседу даҳани ҳам

چه نا انصافیست این، وه کزین نامحرمان سوزم

Аҳлӣ машкан аҳду вафо гарчи ки оншўх

ز مغز استخوان اهلی چو شمعم مرهم داغ است

Аз аҳди фироқаш буд аз аҳди шикани ҳам

وزین مرهم بداغ حسرت بیمرهمان سوزم