Чун сояи гузар зон ма рухсора надорем

من خسته ای فلک کی دمی از تو شاد گشتم

Ва зи сӯхтагии тоқат назора надорем

چه مراد جستم از تو که نامراد گشتم

Чун мо дили сад пораи зи меҳри ту ки дорад ?

من زار را به مجنون مکن ای حکیم نسبت

Инаст ки толеъи зи ту якбора надорем

که به درد و داغ حسرت من از او زیاد گشتم

Айши ду ҷаҳони саҳл буд бар дили мо лек

به غبار خاک راهش نرسیدم ارچه عمری

Бо ҳасрати ширини даҳанон чора надорем

همه‌سو چو آب رفتم همه‌جا چو باد گشتم

Ҳоли дили гмгштаҳи мо шуҳра шаҳраст

دل من ز شش‌در غم نشدش گشاد هرگز

Мо худ хабарӣ аз дил овора надорем

که چو کعبتین هر سو ز پی مراد گشتم

Ҳарчанд ки саргашта з ҳиҷрем чу аҳлӣ

ز در بتان چو اهلی که مرا به سنگ رانَد

Хўшбош ки рашки ма ва сайёра надорем

که به کوی نوغزالان سگ خانه‌زاد گشتم