Чаҳ шавад ?герати замонии ман дилафкори байнам

نه چنان بگرد کویت من ناصبور گردم

Дили биқрори икдми зтўи барқарори байнам

که گر آستین فشانی چو غبار دور گردم

На мурувватасту ғайрат ки ту сару ноз парвар

من خسته در فراقت بکدام صبر و طاقت

Бкнор ғайр бошӣ миннат аз канори байнам

بره فراغ پویم ز پی حضور گردم

Ҳавасии ҷуз ин надорам ки бичишам зинда бар сар

مهل آنکه خاک سازد اجلم به نا تمامی

Срхўиши хокпоити ман хоксори байнам

تو بسوز همچو شمعم که تمام نور گردم

Ман зор чун нанолам ки дарин чаман чу булбул

من اگر بخلد یابم ز تو جنس آدمی را

зи гулӣ ки нест хораши ҳамаи захми хори байнам

ز قصور طبع باشد که خراب حور گردم

Ту ғизоли мшкбўиии ман хастаи дили ббўит

به نیاز همچو اهلی سگ میفروش بودن

Саги он хуҷастаи бахтам ки турои шикори байнам

به از آنکه مست، باری ز می غرور گردم