Ҳар чанд ки худ дили бблои ту супурдам

تا کی از گریه گره بر لب فریاد زنم

Раҳмӣ бикун эй золими бади меҳр ки мардум

سوختم چند گره بیهده بر باد زنم

Сайли ситамати оқибат аз ҷои марои барад

منکه از طالع شوریده خود در بدرم

Ҳар чанд ки дар кӯии вафои пои фишурдам

از که نالم چکنم پیش که فریاد زنم

Мискини ман сар гашта ки дар водии умед

غم دل چند خورم کی بود آنروز که من

Ҳаргиз ба муроди дили худ роҳи набардам

بفراغت نفسی با دل آزاد زنم

Бо ман сухан аз ҳеҷ магӯӣед ва мапурсед

هر گهم صورت شیرین نفسی پیش آید

Каз сафҳаи хотири ҳамаи ҳарфии бстрдм

ای بسا آه که بر حسرت فرهاد زنم

Шояд ки чу аҳлии бчкди хӯни зи ҳадисам

اهلی آن غنچه دهن کار بمن تنگ گرفت

Зингўнаҳ ки хӯни ҷигар аз даст ту хӯрдам

وقت آن شد که قدم در عدم آباد زنم