Кас аз сиришти бадви неки халқ огаҳ нест

کس از سرشت بدو نیک خلق آگه نیست

Бидон худоӣ ки ҷон дод халқи олам ро

بدان خدای که جان داد خلق عالم را

Худои шинос тавон шуд бълму ақл вале

خدا شناس توان شد بعلم و عقل ولی

Бҳич ваҷҳ нишоед шинохти одам ро

بهیچ وجه نشاید شناخت آدم را

Одам аз хулди барин давр шуд аз лиззати нафас

آدم از خلد برین دور شد از لذت نفس

Аз сари арш дар афтод бойени чоҳи бало

از سر عرش در افتاد باین چاه بلا

Бигузар аз лиззати табъ ва бингар кин саги нафас

بگذر از لذت طبع و بنگر کاین سگ نفس

Аз куҷо мефиканд одами мискин ба куҷо

از کجا می فکند آدم مسکین به کجا

Мерук ашқри заргари магараши ҷавҳаре

میرک اشقر زرگر مگرش جوهریی

Дод фирӯзаи нигинӣ ки нишонди бтло

داد فیروزه نگینی که نشاند بطلا

ӯ нигини бастад ва бигурехт надонам ки чаҳ кард

او نگین بستد و بگریخت ندانم که چه کرد

То дигар бор бар ӯ чашм фитодаш зи қазо

تا دگر بار بر او چشم فتادش ز قضا

Ҷавҳарӣ гуфт ки фирӯза бидиҳ пеш аз ҷанг

جوهری گفت که فیروزه بده پیش از جنگ

Дидаи гуфтои бикунами бози даҳуми ҷанг чаро

دیده گفتا بکنم باز دهم جنگ چرا