Аидли зи худ бимир ки гардии халос аз онк
ایدل ز خود بمیر که گردی خلاص از آنک
То зинда ӣӣ муқайяди аиндоми монда Эй
تا زنده یی مقید ایندام ماندهای
Ту шоҳбози қудсӣу тани санги пои тест
تو شاهباز قدسی و تن سنگ پای تست
Бугсали азуи вагарнаи баннои коми монда Эй
بگسل ازو وگرنه بنا کام ماندهای
Домӣаст зиндагӣу бзндони рӯзгор
دامیست زندگی و بزندان روزگار
То кӣ муқайяд аз паии ин доми монда Эй
تا کی مقید از پی این دام ماندهای
Меҳмонсарост оламу меҳмони се рӯза аст
مهمانسراست عالم و مهمان سه روزه است
Шармати нмишўд ки баси айёми монда Эй
شرمت نمیشود که بس ایام ماندهای
Охири зи шом то ба кеи мунтазири бсбҳ
آخر ز شام تا به کیی منتظر بصبح
Дар субҳи бози мунтазири шоми монда Эй
در صبح باز منتظر شام ماندهای
Сайр аз ҷаҳони Не агарат майл бар бақост
سیر از جهان نیی اگرت میل بر بقاست
Хомӣ ҳануз ва дар тамаъи хоми монда Эй
خامی هنوز و در طمع خام ماندهای
Давраст аз ту суҳбати рӯҳонӣони инс
دورست از تو صحبت روحانیان انس
То ваҳшёни хок аз он доми монда Эй
تا وحشیان خاک از آن دام ماندهای
Аз сари ҳасани шоҳиди гули буии ғофилӣ
از سر حسن شاهد گل بوی غافلی
Мустағриқи ҷамоли гули андоми монда Эй
مستغرق جمال گل اندام ماندهای
Гӯри замонаи роми ту гар шуд зи раҳи Марв
گور زمانه رام تو گر شد ز ره مرو
Ногуҳи асири гӯр чу баҳроми монда Эй
ناگه اسیر گور چو بهرام ماندهای
Гирам шудӣ зи бахти сулаймони рӯзгор
گیرم شدی ز بخت سلیمان روزگار
Охир на дар миёни даду доми монда Эй
آخر نه در میان دد و دام ماندهای
Комил агар шӯии баҳамаи илми оқибат
کامل اگر شوی بهمه علم عاقبت
Дар нукта ӣӣ забуни басари анҷоми монда Эй
در نکته یی زبون بسر انجام ماندهای
Вари ҳам набии шӯй ва вале вақти мушкилот
ور هم نبی شوی و ولی وقت مشکلات
Мавқуфи ваҳй дар раҳи илҳоми монда Эй
موقوف وحی در ره الهام ماندهای
Бории назари бълми ҳақиқати нмикнӣ
باری نظر بعلم حقیقت نمیکنی
Бо сад ҳазор илми чунин оми монда Эй
با صد هزار علم چنین عام ماندهای
Охир чу неку бад на бФрмон худ кунӣ
آخر چو نیک و بد نه بفرمان خود کنی
Бабр чаҳ дар миёнаи ту бади номи монда Эй
ببر چه در میانه تو بد نام ماندهای
эй нафаси шӯхи чашми зи шурби мудоми хеш
ای نفس شوخ چشم ز شرب مدام خویش
Хӯнии даруни шиша чу бодоми монда Эй
خونی درون شیشه چو بادام ماندهای
Кӣ лаби бзкри дӯсти гушойии чунин ки ту
کی لب بذکر دوست گشایی چنین که تو
Мастии мудому лаби блби ҷоми монда Эй
مستی مدام و لب بلب جام ماندهای
Гар бути парасти гумшудаи раҳ дар хато буд
گر بت پرست گمشده ره در خطا بود
Ту дар хатои бблдаҳи исломи монда Эй
تو در خطا ببلده اسلام ماندهای
То аз тамаъи мтобъи арбоби сӯратӣ
تا از طمع متابع ارباب صورتی
Сар бар замини бсҷдаҳи асноми монда Эй
سر بر زمین بسجده اصنام ماندهای
Одами Неи вагарнаи зи анъоми рӯзгор
آدم نیی وگرنه ز انعام روزگار
То кӣ асир аз паии анъоми монда Эй
تا کی اسیر از پی انعام ماندهای
Аҳлии биё ва бар сари ҷони зани қадам ки ту
اهلی بیا و بر سر جان زن قدم که تو
То манзили муроди бики гоми монда Эй
تا منزل مراد بیک گام ماندهای