Ҳар писарро ки буд оби рух аз давлати теғ

هر پسر را که بود آب رخ از دولت تیغ

Пеши арбоби назар чун зар ва каш бошад

پیش ارباب نظر چون زر و کش باشد

Хуш будгар писарон даст бидоранд аз риш

خوش بود گر پسران دست بدارند از ریش

То сияҳ рӯй шавад ҳар ки дар ӯ ғаш бошад

تا سیه روی شود هر که در او غش باشد